~ Φέιλ... ~

  

Έπαιξες κι έχασες!

  Τσαλακώθηκα…

…Δεν λύγισες καν!

Άργησα βέβαια 20 χρόνια να το πάρω χαμπάρι…

Δεν περιμένω τίποτα πια.

Ούτε πιστεύω…

Άντε και γαμήσου!

…επίσημα πλέον…

Πφφφφ… φιΛια  κι  αρχιδιές…

~ Ω… ναι! ~

Ο σάντα υπάρχει…
…και να τι μου έφερε για δώρο…

...κλικ  
Έχω κατουρήσει τα βρακιά μου από την απέραντη ευτυχία…!

Χάνω λίτρα ιδρώτα κάθε φορά που παίζει σε άπειρα ριπίτ ο μικρός αυτός ύμνος…

Φρικάρει το μυαλό μου σου λέω!!!



May god save these glorious minds!!!

χάπι γκούρου Λι

~ Μια και σήμερα...~

Πως νιώθω;;; (κλικ)

Π φ φ φ φ φ ….

Πολλά και περίεργα συναισθήματα ταυτόχρονα

κονταροχτυπιούνται μεταξύ τους,

για το πιο θα βγάλει νοκ άουτ το άλλο…

Μου βιάζει λιγάκι τον εγκέφαλο όλο αυτό…

Απαλεψία φουλ!

Θέλω να φτάσει γρήγορα το αυριανό γαμι#βράδυ,

όπου θα λιώσω μέσα στα κορμιά…

στον ιδρώτα,

στους αγκώνες,

στον καπνό,

στις μπύρες…

παλεύοντας να πηδήξω ψηλότερα απ’ όλους εκεί μέσα…

Να γίνω ένα με τον ήχο που θα πλημμυρίζει τον χώρο…

Εξάτμιση πνεύματος και ενέργειας.

Live μακελειό…

~ Θέλω...~

Θέλω να βάλω στο ράδιο να παίζει 

η Ρώσικη αυτή σταθμάρα ασταμάτητα και πολύ δυνατά…!

…και να κάνουμε έρωτα.. το ίδιο δυνατά.

Μετά να χτυπήσουμε δυο πιτόγυρα και καμιά μπύρα, 

να δούμε μια ταινιάρα..

και να κοιμηθούμε κολλημένοι ο ένας πάνω στον άλλο…

Σβήσε το φως…

ΑγκαΛΙα.

~ Ον & Οφ… ~

Επιτέλους έβρεξε!

Πολύ..

       

Κλείνω τα μάτια…

…εξατμίζεται η σκέψη …βρίσκει ταβάνι.

Ανοίγω τα μάτια…

…σκάω με τα μούτρα στα πλακάκια και διαμελίζομαι…

Πονάω τόσο, που αυτομάτως τα ξανακλείνω!

Λόουλαντς  φλάιτ… (κλικ)

Απειροελάχιστα χιλιοστά αιωρούμενη πάνω απ’ το τίποτα.

Είμαστε όλοι σκατοανικανοποίητα, αχάριστα όντα…

Αυτό είμαστε.

Βουλιάζω στον καναπέ κι αρά…ζω.

Άρα…

αραΛΙκι

~Αγαπώ και χύνω...~

…διάφορα πράγματα.

Όπου να ‘ναι…

Νερά..

Μπύρες..

Λέξεις…

Καφέδες..

Κίτρινους..

Πράσινους..

Μπλε..

Χυμένο ουράνιο τόξο.

Πάνω μας..

Κάτω μας..

Παντού μας…

Φτου μας γαμώτο!

Πόσο μα πόσο υπερκόλλημα;

Τρεις αιώνες τώρα…

Κι άλλους χίλιους δεκατρείς!

Αλήθεια σου λέω…

Αφού όλα το ουρλιάζουν…

Κουλ κιντς δέι μπιλόνγκ τουγκέδερ! (κλικ)

18’ 1 3 1 16 1 24. (κλικ)

popΛΙe… Μόνο αγάπη.

~ Ολικό μούδιασμα εγκεφάλου...~

…και τώρα πάω να εξαϋλωθώ…

Καλημέρα για πάντα.

dead Λι.

~ Φακ.. Σιέτ - Σιέτ.. Φακ ~

-Καλημέρα

-- Καλησπέρα!

-Τι χρώμα είναι;

-- Δυόμιση παρα τέταρτο.

-Οκέι.. Βάλε μου ένα απ’ αυτό και τρία από ‘κείνο.

-- Έφτασεεεεεεεϊιι…

-Ρε, τι συμβαίνει;;;

-- Που; Στο κεφάλι μου;;

Αυτό ακριβώς!

Δερς ε τάιγκερ ιν δε μπάθρουμ!!!!!!

Φακ..σιέτ..Σιέτ..φακ.. Φακ..σιέτ.. Σιέτ..φακ…

Μακελιόόό  φουλ...!

τάιγκερ Λι…

~ Εγώ πότε...~

..θα γίνω μάνα…?

Ονειρεύτηκα ότι ονειρεύτηκα πως έχω μια κοιλιά ΝΑ!
..με ένα μωρό μέσα…
..τον Γκούρου..!

Τον μπέιμπι Γκούρου!

Και φορούσα λέει κοκκινοπράσινο τι-σερτ λαρτζ,
για να είναι άνετος ο άτιμος!!!

Καλή φάση!

Χίαρ καμς δε λουΛΙλουρι λέμεεεεεε!!!!

~ Απλά… πα ρά κρου ση… ~

ΛΙ..λι..ΛΙ..λι ΛΙ λι...

~Γαβ-γαβ.. και τα λοιπά...~

Ανοίγω διστακτικά το δεξί φύλλο της ντουλάπας…

Τι να ντυθώ πάλι σήμερα…;

Το σκυλί του απέναντι,

αν συνεχίσει γαβγίζει εικοσιεφτά ώρες το εικοσιτετράωρο,

θα τη χάσει τη γαβγολαλιά του…

μαζί του κι εγώ την υπομονή μου…

Αλήθεια… πως δεν βραχνιάζουν τόση ώρα γάβγισμα?!

     -Αϊ καντ φάιτ χερ ενιμόρ…!

--Τι?

   -Τι τι? Δεν την παλεύω άλλο λέμε…

Θα ‘θελα να ‘ξερα απλά,

πια ανώτερη γαμιοδύναμη συνωμοτεί

και συμβαίνουν ώρες-ώρες καταστάσεις

που σου βιάζουν τον εγκέφαλο…. (κλικ)

Τι ψάχνω εε??... Πφφφφ…

σκυΛι.

~...Τι ; ... ~

                                       ...Ήρθα...

                                -Που;

                    ...Εδώ...

                               -Ρε! Μην λες ψέμματα μέρα που 'ναι!!!

                          ...Δεν λέω...

                            -Λες!

                                   ...Δεν λέω!

                                                    -Λες σου λέω!

                                                ...Έφυγα...

Πρωταπρι Λι α

                         

       .

~ ...Ήρθε... ~

   Ήρθε και η τελευταία του μέρα… (κλικ)

Οι τελευταίες του στιγμές..

Οι τελευταίες του ώρες..

Με κούρασε τα μάλα..

Θα χωθώ ξανά στο μαύρο μου παλτό!

At last!

Αutumnal Λι.

~ Καρυδάκι... να κεράσουμε?! ~

Πήγα στο σπίτι στη λίμνη πριν κάποιες μέρες.

Καρφωμένο σε μια πλαγιά μέσα στα έλατα.

Χάνεται το βλέμμα…

Όλα γαλήνια..

Όχι πολύς κόσμος..

Αντί να σπάσω αυγά κόκκινα, έσπασα καρύδια…

Απ’ αυτά τα ωραία που η γιαγιά σε σακί μου έδωσε..

Πύρινο σαν λάβα καυτή καρύδι έχεις δει?

Εγώ ναι…

Πέταξα ένα μέσα στη φωτιά και δεν έσκασε…!

Δεν έκανε τίποτα…

Μόνο μια καρδιά από πύρινο έντονο πορτοκαλί έγινε, διαγράφοντας τέλεια όλες τις φλέβες του καρυδότσουφλου…

Τουλάχιστον κολληματικό! (κλικ)

Ψήθηκαν μέτωπο και μάγουλα παρατηρώντας το..

Την επομένη περπάτησα λίγο πολύ…

(Όχι πολύ λίγο! Έχει διαφορά...!)

Μέσα σε δρόμους χωρίς αφσσσαλτ… αφφσσσ.. τς! ΑΣΦΑΛΤΟ.. στρωμένους..

Το τι συνάντησα, το κόβω χλωμό να καταφέρω να σου περάσω μέσα από απλές (περι)γραφές… γιατί έστω ότι πιστεύω αυτό που λένε κάποιοι: Μια εικόνα χίλιες λέξεις… τότε πραγματικά δεν ψήνομαι να γράφω μέχρι το 3010! (…και βάλε..)

Παντού ανάσα καθαρή και ήχοι δάσους αδιανόητοι..

Τα πνευμόνια έπαθαν σοκ! Ναι…

Πήρα ένα τσιγάρο ν’ ανάψω και σκάλωσα...

Το έβαλα πάλι στην 4^η σειρά από αριστερά στην κασετίνα και πίσω στην εσωτερική τσέπη του παλτού και έκανα 5-6 σβούρες γύρω απ’ τον εαυτό μου…

Το ίδιο (..και καλύτερα) την άκουσα!

Φτάνω στην άκρη της λίμνης..

Δίνω κάτι χρήματα σε ένα «ον» που την είχε δει ράμπο μάλλον.. (μα! κορδέλα κόκκινη στο μέτωπο και αθλητικΙΑ φανέλα.. και εγώ ντυμένη σαν κρεμμύδι??!!! Τι να πεις!) ..και παίρνω ένα ποδήλατο.. που αντί για ρόδες είχε κατισανβαρκες..
(ε.. περίπου.. Βάλε φαντασία!).

Μπαίνω στη λίμνη και αρχίζω πετάλι…

Ανέβηκε τόσο η στάθμη του νερού φέτος, που δίπλα μου έβλεπα κορυφές δέντρων, κολωνάκια φωτιστικά με τις μπάλες τους μόνο εκτός νερού… στύλους της δεη μέχρι την μέση!

…Κι ενώ έχω φτάσει αρκετά μέσα και σταματάω να ποδηλατώ(!), τεντώνω τα πόδια μου στα κατισανβαρκες, λιάζομαι σαν σαύρα και μασουλάω καρύδια από την δεξιά εξωτερική τσέπη που παλτού μου… σκέψεις μαύρες κι άραχνες έρχονται να διαλύσουν την φάση…!

Σκέψου λέει να πατήσει κάποιος το “on”στον διακόπτη για τα φωτιστικά κολωνάκια που κάποτε ήταν εκτός λίμνης… και τώρα πια δεν…!

ΨΨψψψψψψ!!! Φιάσκο!

Ολοκαύτωμα!

Ψητή τάιγκερ σε υδροποδήλατο!

(..οι τυχόν ηλεκτρολόγοι εδώ γύρω,  μη διανοηθούν και αφήσουν σχόλια, γιατί γνωρίζω εκ των προτέρων κάθε χτύπημα πλήκτρου που πρόκειται να κάνουν στο πληκτρολόγιο!

Είπαμε! Είχε πολύ ήλιο… ήμουν κι απ’ την κορυφή ως τα νύχια στα μαύρα! Ε! Κάηκα!..)

Δεν ξέρω τελικά αν βγήκα ποτέ από τη λίμνη.

Ούτε πως γράφτηκαν αυτά εδώ.

Πάντως όπως και να ‘χει.. ήταν σου λέω άλλη διάσταση!

Και για να σε προλάβω πριν ρωτήσεις…

Κάποιος Νίκος την οραματίστηκε και δημιούργησε τελικά την λίμνη αυτή.. Πλαστήρας ναι.. ναι..

Μεγάλο μυαλό ε?..

Αλάνης..!

Καρυδάκι, να κεράσουμε?!

~τάιγκερ λι της λι και του ους ~

~ εφτα απριλη δυο χιλιαδες πεντε ~

Εφτά Απρίλη Δυο χιλιάδες πέντε.

Εφτά και τέσσερα… έντεκα..

και δυο χιλιάδες πέντε

ίσον

δυο χιλιάδες δεκάξι… πληγές σ’ όλο μου το σώμα άνοιξες τη μέρα εκείνη…

Σε δυο χιλιάδες δεκάξι αιώνες θα γίνουν όλα πάλι όπως πριν…

Τι με νοιάζει όμως εμένα μέχρι τότε…

Και σ’ αυτούς που δεν σε ξέρουν καν, λείπεις…

Μαλακία που την έκανες..

Γενικά είμαι καλά και χαμογελάω..

Αφού κάθε στιγμή στο λέω..

Έχει δυνατό ήλιο σήμερα..

Και τότε είχε..

Δεν ξέρω τι μου έχει λείψει περισσότερο..

Αλλά τι λέω..

Εκείνη η αγκαλιά.. που έκανε τις χερούκλες σου να τυλίγονται δυο φορές γύρω μου!!!

Θα τα πούμε εμείς…

~ Λι ~

~ ΣΣΣΣσσσστ.... ~

Μη μου φωνάζεις. Σε παρακαλώ…

Απλά μην το κάνεις!

Έτρεχα όλη μέρα.. (κλικ)

Τα βλέπω όλα x2.

Χαμήλωσε τον @#$@!#$ τον τόνο της φωνής σου!

Καταρρέω , δεν το βλέπεις…?

Σαν ρομπότ..

Κινήσεις μηχανικές πάνω-κάτω…

Για απόψε ας κάνουμε ότι δεν είμαι εδώ…

Καληνύχτα.

~τάιγκερ λι~