~ Καρυδάκι... να κεράσουμε?! ~

Πήγα στο σπίτι στη λίμνη πριν κάποιες μέρες.

Καρφωμένο σε μια πλαγιά μέσα στα έλατα.

Χάνεται το βλέμμα…

Όλα γαλήνια..

Όχι πολύς κόσμος..

Αντί να σπάσω αυγά κόκκινα, έσπασα καρύδια…

Απ’ αυτά τα ωραία που η γιαγιά σε σακί μου έδωσε..

Πύρινο σαν λάβα καυτή καρύδι έχεις δει?

Εγώ ναι…

Πέταξα ένα μέσα στη φωτιά και δεν έσκασε…!

Δεν έκανε τίποτα…

Μόνο μια καρδιά από πύρινο έντονο πορτοκαλί έγινε, διαγράφοντας τέλεια όλες τις φλέβες του καρυδότσουφλου…

Τουλάχιστον κολληματικό! (κλικ)

Ψήθηκαν μέτωπο και μάγουλα παρατηρώντας το..

Την επομένη περπάτησα λίγο πολύ…

(Όχι πολύ λίγο! Έχει διαφορά...!)

Μέσα σε δρόμους χωρίς αφσσσαλτ… αφφσσσ.. τς! ΑΣΦΑΛΤΟ.. στρωμένους..

Το τι συνάντησα, το κόβω χλωμό να καταφέρω να σου περάσω μέσα από απλές (περι)γραφές… γιατί έστω ότι πιστεύω αυτό που λένε κάποιοι: Μια εικόνα χίλιες λέξεις… τότε πραγματικά δεν ψήνομαι να γράφω μέχρι το 3010! (…και βάλε..)

Παντού ανάσα καθαρή και ήχοι δάσους αδιανόητοι..

Τα πνευμόνια έπαθαν σοκ! Ναι…

Πήρα ένα τσιγάρο ν’ ανάψω και σκάλωσα...

Το έβαλα πάλι στην 4^η σειρά από αριστερά στην κασετίνα και πίσω στην εσωτερική τσέπη του παλτού και έκανα 5-6 σβούρες γύρω απ’ τον εαυτό μου…

Το ίδιο (..και καλύτερα) την άκουσα!

Φτάνω στην άκρη της λίμνης..

Δίνω κάτι χρήματα σε ένα «ον» που την είχε δει ράμπο μάλλον.. (μα! κορδέλα κόκκινη στο μέτωπο και αθλητικΙΑ φανέλα.. και εγώ ντυμένη σαν κρεμμύδι??!!! Τι να πεις!) ..και παίρνω ένα ποδήλατο.. που αντί για ρόδες είχε κατισανβαρκες..
(ε.. περίπου.. Βάλε φαντασία!).

Μπαίνω στη λίμνη και αρχίζω πετάλι…

Ανέβηκε τόσο η στάθμη του νερού φέτος, που δίπλα μου έβλεπα κορυφές δέντρων, κολωνάκια φωτιστικά με τις μπάλες τους μόνο εκτός νερού… στύλους της δεη μέχρι την μέση!

…Κι ενώ έχω φτάσει αρκετά μέσα και σταματάω να ποδηλατώ(!), τεντώνω τα πόδια μου στα κατισανβαρκες, λιάζομαι σαν σαύρα και μασουλάω καρύδια από την δεξιά εξωτερική τσέπη που παλτού μου… σκέψεις μαύρες κι άραχνες έρχονται να διαλύσουν την φάση…!

Σκέψου λέει να πατήσει κάποιος το “on”στον διακόπτη για τα φωτιστικά κολωνάκια που κάποτε ήταν εκτός λίμνης… και τώρα πια δεν…!

ΨΨψψψψψψ!!! Φιάσκο!

Ολοκαύτωμα!

Ψητή τάιγκερ σε υδροποδήλατο!

(..οι τυχόν ηλεκτρολόγοι εδώ γύρω,  μη διανοηθούν και αφήσουν σχόλια, γιατί γνωρίζω εκ των προτέρων κάθε χτύπημα πλήκτρου που πρόκειται να κάνουν στο πληκτρολόγιο!

Είπαμε! Είχε πολύ ήλιο… ήμουν κι απ’ την κορυφή ως τα νύχια στα μαύρα! Ε! Κάηκα!..)

Δεν ξέρω τελικά αν βγήκα ποτέ από τη λίμνη.

Ούτε πως γράφτηκαν αυτά εδώ.

Πάντως όπως και να ‘χει.. ήταν σου λέω άλλη διάσταση!

Και για να σε προλάβω πριν ρωτήσεις…

Κάποιος Νίκος την οραματίστηκε και δημιούργησε τελικά την λίμνη αυτή.. Πλαστήρας ναι.. ναι..

Μεγάλο μυαλό ε?..

Αλάνης..!

Καρυδάκι, να κεράσουμε?!

~τάιγκερ λι της λι και του ους ~