- Ωχ! Το είδες?!!!
Έπεσε! Πόσο φωτεινό εεε?!
Κάνε μια ευχή!
-- …
- ΕΕεεε! Σου μιλάω!
Συνδέσου!
Σταμάτα να κοιτάς διαρκώς το ρολόι σου!
-- Πρέπει να φύγω σε λίγο.
Να κοιμηθώ λίγες ώρες, γιατί αύριο πρωί έχω πάλι να… και να… και μετά να…
Δεν προλαβαίνω!
- Μην υποβάλεις τον εαυτό σου σε τέτοια διαδικασία! Γιατί δεν χαλαρώνεις?! …Έκανες ευχή???
-- Τι να χαλαρώσω!
Τι είναι αυτό?
Πως θα τα προλάβω όλα…?!
Πνίγομαι πάλι γαμώτο!
- Ευχή έκανες???!
-- Τι ευχή?!
- Μα… Μόλις έπεσε! Μαζί το κοιτούσαμε!
-- Εγώ έναν άνδρα είδα να πέφτει, όμως δεν πρόλαβα να κάνω ευχή! (δανεικό…τρύπες)
- Πως;;;!!
-- Τίποτα! Τίποτα! Λοιπόν… είπες έπεσε;; Τι;! Που;!...
- Άντε… πήγαινε να κοιμηθείς…
Χρειάζεσαι… «Διάλλειμα»… Μεγάλο μάλλον…!
-- Τι έπεσε;; Θα μου πεις…;
- Μα τι άλλο…! Ένα αστέρι…!
Από τα πιο φωτεινά του αποψινού ουρανού!
-- Αν το προλάβαινα (κι αυτό!) ξέρεις τι θα ευχόμουν;
- …;
-- Περισσότερες ώρες!
Πέρα από τις τυπικές εικοσιτέσσερις…
Όχι υπερβολές! Μόνο όπου πραγματικά χρειάζεται!
Τώρα ας πούμε!
Θα ήθελα περισσότερες ώρες εδώ, μαζί…
Να δω κι άλλα αστέρια να πέφτουν!...
Να μη χρειάζεται να κρέμομαι από τους δείκτες του καταραμένου ρολογιού!
Κάθε ΤΙΚ! Και μια σκέψη…
Κάθε ΤΑΚ! Και ένας μικρός πανικός…
Σαν να μην έχω το χρόνο με το μέρος μου…
Μ’ έχει κουράσει αυτό!
- Γιατί δεν ζεις την στιγμή;;; Το τώρα;;;
--Γιατί δεν προλαβαίνω! Πρέπει να… Τα λέμε!...
~tiger lilious~
20 γρατζουνιές...:
ο ουρανός ο ίδιος έπεσε και μας πλάκωσε. από την άλλη είναι και καλό γιατί γεμίζεις αστέρια. ή χάνεις τις ευχές καθώς δεν τα βλέπεις να πέφτουν; ε και δεν πάμε σε κάνα βουνό να τα πετάμε στην θάλασσα να ευχόμαστε;
να πάρεις από τα ψηφιακά ρολόγια. που δεν κάνουν τικ και τακ. ;))
φιλιάαααααααααα! γεμάτα αστέριαααααααααα!
Ποιά αστέρια;
-Πέσιμο απ' την καρέκλα-
Πω πω αστεράκιαααααααα...
ΥΓ: Thumbs up για τους moderated διαλόγους. ;)
Την άλλη φορά που θα βλέπεις αστέρια, πάρε με μαζί σου...
:))
Κάθε που ένα αστέρι θα πέφτει.Και θα το βλέπεις.Να θυμάσαι.Και να με θυμάσαι
Να..για σένα..για μένα..για μας..για όλους
φιλί τόοοοοοοοοοοσο μεγάλο
σου στέλνω
να παγωνε ο χρονος...
να οχι υπερβολες...τωρα που ειμαστε εδω μαζι...
να παγωνε να μην επρεπε να ακους το τικ-τακ...
να παγωνε σε μια κορνιζα με εμας μεσα...
ξερω δεν προλαβαινεις...πρεπει να...
κι εγω πρεπει να συνηθισω σε αυτο το "πρεπει" σου και να ξεχασω το "θελω" μου...
νεραιδενια φιλακια τιγρακι μου!!!
να κανεις δυο ευχες οταν πεφτει αστερι
Ευστοχότατη!
Μια κοινωνία ρυθμισμένη στα τικ τακ, γιατί δεν έμαθε ποτέ να αφουγκραστεί τον αέρα... Και η σιωπή, αχ η σιωπή, σαν πελώριο τέρας που μέσα τους γεννιέται και πρέπει να σφαγιάσουν πρις τους κουκουλώσει εκείνη η Σωκρατική φωνή της συνείδησης!
Μα πες μου,
τι θα τα κάνουν όλα αυτά τα χρόνια που γυρεύουν να προσθέσουν στη ζωή τους;
Μα πες τους,
επιτέλους να μάθουν να προσθέτουν ζωή στα μίζερα τους χρόνια...
Καλή σας νύχτα!
Και γω έτσι νιώθω και κοιτάζω συνέχεια το ρολόι. Παλιά θυμάμαι τα αγνοούσα τα ρολόγια. Τώρα κουρδίστηκα. Κουρδιζόμαστε όλοι σιγά σιγά...
Kαι τελικά δεν ήταν μόνο οι Γαλάτες που φοβόντουσαν μην τους πέσει ο ουρανός στο κεφάλι...;)
Αλλα, απο την άλλη, αυτή η έλλειψη χρόνου μου φαντάζει τόσο οικεία που έχω πλεόν συμφιλιωθεί μαζί της:(
Και η ζωή τραβάει την ανηφορά...
Σε φιλώ :***
GCTMT
Γιατί δε χαλαρώνει;
Γιατί έτσι χάσαμε πολλές στιγμές.
Κι εκείνο το αστέρι που έπεσε χωρίς ευχή..
Καλημέρα.
ουφ. με λαχανιάσες!
κοίταξέ τα ντε τα γαμημένα!
einsturzende neubauten - silence is sexy
http://www.youtube.com/watch?v=hex6IErt9do
ΤΟ ΑΙΣΘΑΝΟΜΟΥΝ ΟΤΙ ΘΑ ΜΠΕΙΣ ΣΤΟ BLOG ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΙΣ 5 ΚΑΙ 10 .ΒΕΒΑΙΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑ Απραγος .ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟ BLOG MOY www.blogdiesi1.blogspot.com ,με αφορμή το silence is sexy οπού βρήκα ένα συσχετισμό μεταξύ αυτού και του 4′33″ του John Cage από το οποίο εμπνεύστηκε ο Blixa...
Φεύγω για οδοντίατρο τώρα ,και σκεφτομαι να ηχογραφήσω τους ήχους των τροχών.Οτι αποτέλεσμα βγει θα το δημοσιεύσω...
Filia@tiger_lillious
MMMMMMMMM....Ωραία μουσική και πολλά πεφτάστερα,τι άλλο να θέλει κανείς..αλλά προς τι αυτά τα ψυχαναγκαστικά πρέπει απο ανεπιβεβαίωτες προσωπικότητες??
Eυχομαι τα πρέπει να μην είναι ποτέ γιαυτούς που δεν πρέπει...
Σε κάποιες περιπτώσεις εξυπηρετείται ο διάλογος να είναι απότομος. Όταν θες να αποδώσεις την ένταση της στιγμής. Για παράδειγμα σε έναν καβγά ή όταν οι χαρακτήρες σου ετοιμάζονται να το κάνουν.
Σκέψου να λέει η γκόμενα στον τύπο:
-Δεν χόρτασες να με βλέπεις;
Κι εκείνος να αρχίσει να της λέει για λουλουδάκια και αστεράκια ή ακόμη χειρότερα για τα υπαρξιακά του. Εμένα θα μου έπεφτε πάντως! :)) Τον βάζεις λοιπόν να λέει ένα ξερό "Όχι" και πας παρακάτω. Οι ήρωες εκτός από το να μιλάνε, πρέπει και να ξέρουν να το βουλώνουν.
Άρα κοφτός και σπιντάτος ναι, αλλά όταν πρέπει... ;)
Εδώ θα μπορούσε ο διάλογος να είναι και των δύο ταχυτήτων. Σαν γρήγορος και κοφτός (που είναι), αποδίδει γρήγορους ρυθμούς, σαν να τους κυνηγάει ο χρόνος. Σαν αργός και μακρόσυρτος (που θα μπορούσαι να είναι), θα μπορούσε να είναι πιο φιλοσοφικός, πιο "ψαγμένος".
Δεν είναι καλό ούτε το ένα, ούτε και το άλλο απαραίτητα. Εσύ θα βρεις τους ρυθμούς που γουστάρεις. ;)
ΥΓ: Φτου! Μπορούσ-ε...
Και
οι Stereo MC's;
Γιε γιε γιε!
δεν εχω χρονο σου λεω.. !!!
:)))
Την καλησπέρα μου,
Σιγά και μην άφηνα αυτο το Πως!καιΠως! σου
έτσι...
Έχω αφήσει κατι για εσένα στο blog μου.
Καλό Σ/Κύριακο.
εεετσ...ειδες? γιαυτο πρεπει να ακουμε και να παιζουμε γρηγορη μουσικη....για να μην προλαβαινουμε ουτε καν να σκεφτουμε...
Δημοσίευση σχολίου